รักรักรัก | 大好きナンバー★〈≧×≦〉→①　アンナスイ

2007/Nov/06

>

BGM -แครี่ออน เอ็กซาย♪

独身はいいじゃない？

เมื่อก่อนเคยคิดว่ามีแฟนคงดีมั้ง (แค่คิดนะ)
แต่ว่าพอมีคนเข้ามาก็ดันตรงข้ามซะนี่ กลายเป็นว่าไม่มีคงดีกว่า
ช่วงนั้นเป็นพวกจิตตกไปเลย เพราะป่านไม่เคยจริงจังละมั้ง
ไอการที่มีคนชอบเรา รักเรา มันก็น่าดีใจอยู่
แต่การที่โดนก้าวก่ายเข้ามาในเวลาส่วนตัวมากไป "มันไม่ดี"

ป่านเห็นแก่ตัวนะ ตอนนั้นยังไม่พร้อมจะมีด้วย
แบบไหนที่ป่านชอบเหรอ...เป็นผู้ใหญ่ เคารพซึ่งกันและกัน
รู้ตัวเอง ว่าตัวเองเป็นแบบไหน
ป่านเกลียดเลยนะ พวกที่ไม่รู้ว่าที่แท้จริงตัวเองเป็นอะไรกันแน่

บางคนอาจจะบอกว่า มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ทำไมป่านต้องซีเรียสละ
ป่านจำเป็นต้องซีเรียสละ คนที่ไม่รู้ตัวเองอะ ว่าชอบอะไร
สมมุติว่าวันนี้เขาบอกชอบเรา มันก็โอเค
แค่หากวันข้างหน้า แต่งงาน มีลูก แล้วมาบอกว่า

"ป่าน พี่ชอบผู้ชาย" หรือว่าในอีกกรณี
แฟนเราแอบไปมี "สามีน้อย" มันน่าปวดใจนะ

ดังนั้น ป่านถึงอยากให้ค้นพบตัวเอง
ก่อนที่จะกล้าพูดได้เต็มปากว่า " พี่รักป่านจริงๆ "

คำว่า "รัก" อย่าพูดให้มันง่ายนักเลยคะ
คำๆนี้ไม่ใช่คำลอยๆที่สามารถพูดกับคนรู้จักกันไม่กี่เดือน
แล้วป่านก็มั่นใจว่า ป่านไม่ใช่คนที่เหมาะกับคำๆนี้ของพี่

新しい携帯電話

ป่านไม่ได้เขียนบล๊อกเมื่อเดือนเกิด
เลยกระโดดมาเดือนนี้แทน

เรื่องของเรื่องก็คือ วันที่ยี่สิบเก้าของเดือนที่แล้ว
เป็นวันเกิดป่านคะ ทีนี้คุณแม่ยังไม่ได้ให้ของขวัญ
ตัวป่านเองก็ไม่มีของที่อยากได้เป็นพิเศษ
ก็เลยไม่ได้ขอกับคุณแม่

แล้วทีนี้มือถือของป่านมันถึงกาลอวสานละ
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆบอกว่าอาการโคม่าเต็มทน เปลี่ยนเถอะนะ
คุณแม่ก็บอกว่าให้เปลี่ยน เลยวางแผนไปซื้อ
ไม่มีโมเดลในใจเลยสักนิด เพราะไม่อยากเปลี่ยน อิอิ

วันที่ไปซื้อ คุณแม่ให้เครดิตไป ในบัญชีมีหมื่นกว่าๆ
สุดท้ายเลยสอย แอลจี ชายน์ สีทองมา ได้ข่าวว่ารุ่นใหม่
สวยดีเหมือนกัน

ต้องขอขอบคุณน้องเบล น้องฝน ไอนัทที่ไปเลือกกับป่าน อิอิ
ใช้ไปใช้มาโคตรไฮโซเลยวะ ต้นชอบเอาไปแชะบ่อยๆ
จะตู่เอาไปใช้เองละ เลวมากมาย ฮ่าๆๆ

中国の贈り物

เดือนตุลาที่แสนเหงาหงอย ป่านอะโลนมากๆคะ
ไม่ได้เจอน้องเบล ไม่ได้เจอทุกคน เป็นเด็กติดบ้าน
สลดใจกับข้อสอบปลายภาค หมดอาลัยตายอยากในชีวิต
(อันนี้ก็เวอร์ไป) สุดๆอะ ไม่ได้เจอทุกคนห้าเดือนได้

ไอตอนที่ป่านอะโลนเนี่ย น้องเบลก็ไปจีน
อนาถมากจริงๆนะ วันที่เบลไปยังไม่มีปัญญาไปส่ง
ติดสอบ ซวยมากๆ เจอน้องอีกที เดือนใหม่เลย
น้องเบลกลับมาพร้อมของฝาก...

ไม่อยากเล่าเลย เดี๋ยวจะรู้ว่าเห่อมาก คือว่า
ที่น้องเบลให้มาอะ ทุกอย่างป่านใช้หมดละ
เหม็นใหม่ชิบเลย ฮ่าๆๆๆๆ ก็มันชอบนี่หว่า
อย่างที่ห้อยมือถือชื่อป่านอะ ก็ห้อยเครื่องใหม่
สีทองกับแดง เข้ากันสุดๆเหอะ สวยมาก ชอบ

ขอบคุณมากมายท่านเบลลลลลลลลล

ขอบคุณ

รู้ไหม ป่านดีใจมากที่ได้รับทั้งแมสเสจ
ทั้งโทรศัพท์จากทุกคนในวันเกิด ยิ้มทั้งน้ำตาเลยละ
ขอบคุณนะคะ ป๊อป พี่กอล์ฟ มามี๊เปา พี่เคท พี่เต้ (ถ้าไม่ทวง คงไม่อวยพรอะ)
พี่กิม เจ๊น้ำ นัท น้องแพร น้องต้าร์ อิ๋ง พี่มารุต

แล้วก็คนนั้นด้วยละ ขอบคุณนะ

น้องเบล

โทรมาหาป่านคนแรก โทรมาจากจีน เบลรู้ไหมพี่ดีใจจริงๆ
พี่คิดว่าเบลจะลืมพี่อะ ถ้าลืมนี่โคตรงอนเลยนะ
เบลเชื่อป่าว ตลอดเวลาที่รู้จักกันมา
คนที่อวยพรวันเกิดพี่คนแรก ก็เบลนั่นละ

น้องสาวไม่แท้ แต่ก็ดูเป็นน้องแท้ๆไปแล้ว
เพราะป่านโคตรติดเบล มีอะไรก็โทรไปง๊องแง๊งกับเบล
เรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ โทรไปรายงานหมด
คนแรกที่คิดถึงเวลาไปไหน ซื้อฝากใครดีก็มันเป็น
เบลกับแก้ม

ตายแล้ว รู้ตัวบ้างไหม
พวกคุณเป็นคนสำคัญของป่านนะ

ขอบใจน้องเบล ขอบใจคุณน้องสาว
ที่เหมือนจะโตกว่าป่านเลยอะ

แก้ม

ป่านร้องไห้เลยตอนที่รู้ว่า ที่โทรมาคือแก้มจริงๆ
หลายคนคงรู้ว่าป่านงอนแก้มมาก ที่ลืมป่าน
ไม่อยากบอกเลยว่าปีที่แล้ว รอแก้มจนร้องไห้ ร้องมันทั้งวัน
รอจนเลยไปอีกวัน เพราะคิดว่าแก้มลืม
วันที่สามสิบคงโทรมาแต่ก็ไม่มี
งอนจริงๆนะ งอนมากๆ

แต่ครั้งนี้ พอรับสาย กริ๊ดลั่นคาเฟเลย
ป่านคิดถึงแก้มมากจริง คิดถึงมากๆ เพื่อนรัก
ป่านคิดถึงแก้มมากเลย

(ตอนแก้มอยู่ไทย ป่านก็ติดแก้ม ต้องโทรคุยทุกวัน
ตอนนี้แก้มอยู่ญี่ปุ่น เลยไม่มีแก้มให้อ้อนละ เซ็งวะ ฮ่าๆ)

ไปละ ป่านไปดีกว่า ปวดท้องอีกแล้ว
บันริ รักทีเจพีบีที่สุดเลย